Η κοάλα (Phascolarctos cinereus) έχει εξειδικευμένη εσωτερική δομή που υποστηρίζει το μοναδικό της βίωμα βασισμένο στον ευκαλύπτο.
Χωνευτικό Σύστημα: Οι κοάλες έχουν μεγάλο, πολυθόλακο στομάχι όπου συμβιοτικά μικροοργανισμοί σπάζουν τη σκληρή κελυλοζή του ευκαλύπτου και εξάγουν θρεπτικά.
Αναπνευστικό Σύστημα: Έχουν καλά αναπτυγμένους πνεύμονες και διαφραγμα που χωρίζει την θωρακική και κοιλιακή κοιλία για αποδοτική αναπνοή.
Καρδιοαγγειακό Σύστημα: Όπως τα άλλα θηλαστικά, οι κοάλες έχουν τετραθόλακη καρδιά που κυκλοφορεί αίμα σε όλο το σώμα.
Ουρογονικό Σύστημα: Αυτό το σύστημα περιλαμβάνει νεφρά, ουρητήρες, κύστη και γονικά όργανα. Τα αρσενικά έχουν εσωτερικά ορχίδες, ενώ τα θηλυκά έχουν ζεύγη ωαριών.
Μυοσκελετικό Σύστημα: Ελαφριά οστά και ισχυρά μπροστινά άκρα υποστηρίζουν το δένδρο-βαδιστικό, φυλλο-συλλεκτικό βίωμα τους.
Κεντρικό Νευρικό Σύστημα: Ο εγκέφαλος και η νωτιαία μύελος συντονίζουν κίνηση και αίσθηση, αν και οι κοάλες έχουν σχετικά μικρό εγκέφαλο για το μέγεθος σώματός τους.
Ενδοκρινικό Σύστημα: Αδένες όπως η κορicale, η θυρεοειδής και η υπόφυση ρυθμίζουν ανάπτυξη, μεταβολισμό και αναπαραγωγή.
Αισθητικά Όργανα: Έμφατα αυτιά βοηθούν στον εντοπισμό хищοφόνων, ενώ οξεία μυρωδιά προσδιορίζει κατάλληλα φύλλα ευκαλύπτου.
Ηπατικό και Νεφρικό Σύστημα: Το ήπαρ επεξεργάζεται θρεπτικά και αποτοξινώνει ουσίες, ενώ τα νεφρά ρυθμίζουν την υγρική ισορροπία και εκκρίνουν απόβλητα.
Μαζί, αυτά τα συστήματα επιτρέπουν στις κοάλες να ευδοκιμούν στην εξειδικευμένη οικολογική γέφυρά τους.