Ο όρος «Έλεγχος Περιστερών» αναφέρεται σε μια σειρά στρατηγικών και μέτρων που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση και μείωση των αστικών πληθυσμών περιστερών. Αν και οι περιστέρες μπορεί να φαίνονται αβλαβείς, οι πληθυσμοί τους μπορούν να αυξηθούν ελεγχόμενα, οδηγώντας σε ζημιές στην ιδιοκτησία, κινδύνους για τη υγεία από κόπρανα και ανταγωνισμό με ντόπια είδη πουλιών.
Συχνές Μέθοδοι Έλεγχου Περιστερών
Φυσικοί φράκτες όπως δίχτυα, ακανθίες ή σύρματα μπορούν να αποτρέψουν τις περιστέρες από το να καθίζονται σε κορμούς και γείσα. Η τροποποίηση του biotope, συμπεριλαμβανομένης της αφαίρεσης υλικών φωλιάσματος και του αποκλεισμού πρόσβασης, αποθαρρύνει τις περιστέρες από το να εγκατασταθούν σε ορισμένες περιοχές.
Ανθρώπινη παγίδα και μεταφορά, απωθητικά, αποκλειστές πουλιών και ιερακία με εκπαιδευμένα πουλιά ραπίνης είναι επίσης αποτελεσματικά αποτρεπτικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ρυθμισμένος έλεγχος πληθυσμού μέσω αφαίρεσης αυγών μπορεί να είναι απαραίτητος, πάντα σε συνεννόηση με ειδικούς άγριας ζωής και σε συμμόρφωση με τους τοπικούς κανονισμούς.
Η δημόσια εκπαίδευση για τη σωστή απόρριψη αποβλήτων και την αποφυγή της τρέφειν των περιστερών παίζει κρίσιμο ρόλο στον περιορισμό της αύξησης του πληθυσμού. Όλα τα μέτρα ελέγχου περιστερών πρέπει να πραγματοποιούνται ανθρώπινα και σε соответствии με την τοπική και εθνική νομοθεσία για την άγρια ζωή.