Ο μυρμηκοφάγος έχει πολλές προσαρμογές που του βοηθούν να τρώει μύρμηκες. Εδώ είναι μερικές:
1) Γλώσσα: Οι μυρμηκοφάγοι έχουν μακρές, κολλώδεις γλώσσες που μπορούν να φτάσουν έως 2 πόδια μήκους. Η γλώσσα καλύπτεται από μικροσκοπικές αγκύλες που βοηθούν να πιάσουν και να κρατήσουν τις μύρμηκες.
2) Σάλιο: Οι μυρμηκοφάγοι παράγουν σάλιο που είναι κολλώδες και ιχώδες. Αυτό το σάλιο βοηθά να λιπάνει τη γλώσσα και την κάνει ευκολότερο να πιάσει και να κρατήσει τις μύρμηκες.
3) Δόντια: Οι μυρμηκοφάγοι δεν έχουν δόντια, αλλά έχουν ένα σκληρό ουρανό και φάραγγες στο στόμα τους που βοηθούν να συντρίψουν τις μύρμηκες που πιάνουν.
4) Αγκύλες: Οι μυρμηκοφάγοι έχουν μακρές, οξείες αγκύλες που χρησιμοποιούν για να σκαβάσουν τις μυρμηκοπολιτείες. Χρησιμοποιούν επίσης τις αγκύλες τους για να αμυνθούν από τους pradatores.
5) Ρύγχος: Οι μυρμηκοφάγοι έχουν μακρύ, στενό ρύγχος που τους βοηθά να φτάνουν στις μυρμηκοπολιτείες. Το ρύγχος είναι επίσης πολύ ευαίσθητο, cosa που βοηθά τους μυρμηκοφάγους να εντοπίζουν τις μυρμηκοπολιτείες.
Όταν ένας μυρμηκοφάγος τρώει μύρμηκες, θα χρησιμοποιεί συνήθως τη μακρά γλώσσα του για να φτάσει σε μια μυρμηκοπολιτεία και να πιάσει όσες περισσότερες μύρμηκες μπορεί. Ο μυρμηκοφάγος θα συντρίψει τότε τις μύρμηκες με τον ουρανό και τις φάραγγες του, και θα τις καταπιεί ολόκληρες. Οι μυρμηκοφάγοι μπορούν να φάνε εκατοντάδες μύρμηκες σε μία μέρα.