Οι ιππόκαμποι έχουν μοναδικές προσαρμογές που τους επιτρέπουν να ευδοκιμούν σε θαλάσσια περιβάλλοντα.
Οικισμός: Προτιμούν κοραλλιογενή ρίφη, πρασινά λιβάδια και φυτία μάγροβος (mangroves), που προσφέρουν καταφύγιο, τροφή και κρυψί. Είναι ευαίσθητοι στην θερμοκρασία και αλατότητα, προτιμώντας ζεστά τροπικά και υποτροπικά νερά.
Τροφή: Οι ιππόκαμποι είναι θηραματικά που καθίζουν σε απόκρυψη και ασπίρουν πλανκτόν και μικρά καρκινοειδή με τις μακρές μύτες τους. Δεν έχουν δόντια και πρέπει να τρώνε συχνά λόγω υψηλού μεταβολισμού.
Κρυψί: Μπορούν να αλλάξουν χρώμα και μερικά έχουν δερματικές υφές που θυμίζουν αλγές ή ρίφες, βοηθώντας τα να κρυφτούν από хищνοντες και να επιτεθούν απόκρυφα στα θήρατα.
Αναπαραγωγή: Μοναδικά, οι αρσενικοί ιππόκαμποι φέρουν τα αυγά σε θήκη στο ventre τους μέχρι να κλώβουν. Αναπαράγονται στα ζεστά μήνες και συχνά ζευγαρώνουν για όλη τη ζωή με 정교된 ερωτευτικά ритуαλε.
Απειλές: Απώλεια οικισμού, ψαρέμα (παράλωση και εμπόριο νεράδων), και κλιματική αλλαγή απειλούς τους πληθυσμούς ιπποκάμπων.
Σημασία: Οι ιππόκαμποι είναι βιοδεικτές υγείας περιβάλλοντος, υποστηρίζουν τουρισμό, και παίζουν ρόλο στην τροφική αλυσίδα.