Τὸ μεγάλο πάντα (Ailuropoda melanoleuca) αντιμετωπίζει σοβαρὲς προκλήσεις διατήρησης που συνδέονται με περιορισμές καὶ στα δύο, φαγητό καὶ χώρο ζωῆς.
Περιορισμὸς Φαγητοῦ
Τὰ μεγάλα πάντα ἔχουν εξαιρετικὰ εξειδικευμένη διατροφὴ κεντρικὰ στὸ μπαμπού. Αν καὶ ἔχουν εξελιχθεῖ προσαρμογές γιά νὰ το επεξεργαστῇ, τὸ μπαμπού παρουσιάζει δικούς του κινδύνους. Πολλὲς εκδόσεις μπαμπού υφίστανται κυκλικὴ ἄνθηση καὶ σποραφοριά, μετὰ τὴν ὁποία ὅλες οἱ φυτειές πεθαίνουν ταυτόχρονα σε γεγονὸς που λέγεται masting. Αὐτὸ μπορεί νὰ προκαλέσει ξαφνικὴ, σοβαρὴ έλλειψη φαγητοῦ κατὰ πᾶσαν τὴν περιοχή μιᾶς πάντας. Και ὅταν τὸ μπαμπού εἶναι διαθέσιμο, ἡ θρεπτικὴ του αξία πέφτει κατὰ τὴν περίοδο ἄνθησης, ἀφεῖροντας βλαστοὺς καὶ φύλλα χαμηλότερα σε πρωτείνη καὶ λιγότερα ικανὰ νὰ διατηρήσουν τὰ πάντα κατὰ τὰς δύσκολες περιόδους.
Περιορισμὸς Χώρου
Τὰ πάντα χρειάζονται μεγάλες οἰκειακές περιοχές γιά νὰ βρῶν αρκετὸ μπαμπού, νὰ βρῶν συντρόφους καὶ νὰ μεγαλώσουν γονές. Ωσέ, αἱ ἀνθρωπίνες δραστηριότητες ὡς αποδάσσευση, γεωργία καὶ αστικὴ επέκταση ἔχουν κατακερματίσει τὸν βιότοπό τους. Μικρότερες, ἀπομονωμένες τομέες δάσους κάνουν πλείον δυσκολούργητο γιά τὰ πάντα νὰ ταξιδεύουν, νὰ φραγμοκοποῦν καὶ νὰ αναπαραγαγοῦν. Διότι τὰ πάντα εμφανίζονται φυσικὰ χαμηλὰς πυκνότητας πληθυσμοῦ καὶ αναπαραγαγοῦν βραδύτατα, χρειάζονται εκτεταμένες, συνδεδεμένες τοπία γιά νὰ διατηρήσουν βιώσιμους πληθυσμούς.
Ὁ συνδυασμὸς ἀπρόβλεπτων πηγῶν μπαμπού καὶ σμικρυνόμενων, κατακερματισμένων βιότοπων δημιουργεῖ σημαντικὴ πίεση στὴν επιβίωση τῶν μεγάλων πάντα. Οἱ πρόσθετοι διατήρησης εστιασμένοι στὶς διαδρόμους βιότοπου καὶ τὴν προστασία δάσων μπαμπού παραμένουν ζωτικὲς γιά τὸ μέλλον τῆς εκδόσεως.