Η πτώση των πληθυσμών χιτάς ξεκίνησε στα τέλη 19ου αιώνα, συμβιβαζόμενη με την άνοδο του ευρωπαϊκού κολονιαλισμού στην Αφρική. Εδώ είναι γιατί:
- Απώλεια και κλάσma βιότοπου: Οι ευρωπαϊκοί αποίκους και οι διάδοχοί τους συχνά μετατρέπαν τον βιότοπο της χιτάς, όπως λιβάδια και σαβάνα, σε γεωργικές εκτάσεις, οικισμούς, και βιομηχανικές περιοχές.
- Κυνήγι και λαθραυλισμός: Οι χιτάδες κυνηγούνταν ιστορικά για την πετσέτα και τα κόκκαλα τους, και ο λαθραυλισμός συνεχίζει να είναι απειλή σε πολλές περιοχές.
- Σύγκρουση ανθρώπου-άγριας ζωής: Καθώς οι ανθρώπινες πληθυσμοί επεκτείνονταν, η σύγκρουση με τις χιτάδες πάνω σε κτηνοτροφικά και άλλους πόρους αυξήθηκε, οδηγώντας σε τιμωρητικές σφαγές.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί:
- Αν η πτώση ξεκίνησε στα τέλη 19ου αιώνα, επιτάχυνε στον 20ο αιώνα, με την ανάπτυξη προηγμένων όπλων και την αύξηση της ζήτησης για προϊόντα χιτάς.
- Η πτώση έχει été ιδιαίτερα δραματική τις τελευταίες δεκαετίες, με εκτιμήσεις να υποδεικνύουν ότι λιγότερο από 7.100 χιτάδες έχουν μείνει στην άγρια φύση σήμερα.
Επομένως, η πτώση των αριθμών χιτάς είναι μακροχρόνια τάση, με την πιο γρήγορη πτώση να συμβαίνει σε πρόσφατες εποχές.