Διάφοροι παράγοντες μπορούν να περιορίσουν την ορατότητα των κυτταρικών δομών κατά τη μικροσκοπία:
- Περιορισμοί ανάλυσης: Ορισμένες δομές είναι πολύ μικρές για να διακριθούν.
- Προετοιμασία δείγματος: Η фиксация, η χρωμάτιση και η τομή μπορούν να εισάγουν αρτεφάκτους ή να αλλάξουν τις δομές.
- Τεχνικές χρωματισμού: Μη χρωματισμένα ή ασθενώς χρωματισμένα συστατικά μπορεί να είναι αόρατα.
- Περιορισμοί απεικόνισης: Το φωτισμός, η αντίθεση και η εστίαση επηρεάζουν την ποιότητα της εικόνας.
- Βάθος πεδίου: Δομές εκτός του εστιακού επιπέδου φαίνονται θολές.
- Πάχος δείγματος: Επικαλυπτόμενα στρώματα μπορούν να κρύψουν βαθύτερες δομές.
- Διαδρόμιμότητα μεμβράνης: Ορισμένα κक्षιορίσματα περιορίζουν την είσοδο του χρώματος.
- Κυτταρική δυναμική: Τα παροδικά συστατικά είναι δύσκολο να πιαστούν σε μια συγκεκριμένη στιγμή.
Προηγμένες τεχνικές όπως η κοφокаλ mikroσκοπία, η υπερ-ανάλυση και η ηλεκτρονική μικροσκοπία έχουν βελτιώσει σημαντικά την ικανότητα παρατήρησης μικρών κυτταρικών συστατικών.