Η ζώνη του ανοιχτού ωκεανού, ή πελαγική ζώνη, είναι ένα τεράστιο και ποικίλο βιότοπο που φιλοξενεί πολλές ειδικές ψαριών.
Μεγάλα πελαγικά ψάρια:
Τόννος: Γκίτνελ, Μπλουφιν, Αλμπακόρ – ισχυρά, γρήγορα αρπακτικά.
Μαρλίνο: Μπλε, Λευκό, Στριφτ – μεγάλα ξιφιοειδή ψάρια γνωστά για την ταχύτητά τους και τα άλματα.
Ξιφίας: Χαρακτηριστικό ξιφιοειδές ροστρώμα για θήρα.
Καρχαρίας: Λεύκος, Μακό, Σφυρίνα – αρπακτικά στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.
Καρχαρίας-φάλαινα: Το μεγαλύτερο ψάρι, φιλτράρει πλανκτόν.
Ψάρι-ήλιος (Mola mola): τεράστιο, πλατύ ψάρι που τρώει μεδούσες.
Ιστιοφόρος: Ξιφιοειδές με ιστιοειδές πτερύγιο.
Δελφίνι: Δεν είναι ψάρι, αλλά έξυπνο θαλάσσιο θηλαστικό.
Μικρότερα πελαγικά ψάρια:
Σαρδέλα, γόπα, αντσούγια: Μικρά, ψάρια που κινούνται σε κομψούς.
Πετώμενο ψάρι: Μεγάλα στήθια πτερύγια για γλιστράξιμο.
Φωτεινό ψάρι (Lanternfish): Μικρά, βιοφωσφορικά ψάρια των βαθών.
Καλμάρι: Δεν είναι ψάρι, αλλά έξυπνο κεφαλόποδο.
Άλλα θαλάσσια οργανισμοί:
Μεδούσες, θαλάσσιες χελώνες, θαλασσινά πουλιά και πλανκτόν.
Οι παρόντες είδους ποικίλλουν ανάλογα με την τοποθεσία, τη θερμοκρασία και το βάθος.