Η κυνηγετική φάλαινων έχει σύνθετες και μακροπρόσθεν επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον:
1. Διαταραχή Θαλάσσιων Τροφικών Δικτύων: Οι φάλαινες είναι αιχμικοί хищτές που βοηθούν στη διατήρηση της ισορροπίας του οικοσυστήματος. Η αφαίρεσή τους διαταράσσει τη δυναμική хищτής-θήραματος και μπορεί να προκαλέσει ισορροπίες πληθυσμών.
2. Μείωση Βιοποικιλότητας: Η κυνηγετική οδήγησε πολλά είδη φάλαινων προς εξαφάνιση, μειώνοντας τη θαλάσσια βιοποικιλότητα και ενervοντας την ανθεκτικότητα του οικοσυστήματος.
3. Τροποποίηση Κυκλωμάτων Θρεπτικών: Τα κόπρανα φάλαινων λιπάίνουν τις επιφανειακές θαλάσσιες ζώνες και υποστηρίζουν την ανάπτυξη φυτοπλαγκτόνων. Λιγότερες φάλαινες σημαίνουν λιγότερη είσοδο θρεπτικών και διαταραχή τροφικών αλυσίδων.
4. Αλλαγές Σεquestration Άνθρακα: Οι φάλαινες αποθηκεύουν άνθρακα στα σώματά τους και βοηθούν στη ρύθμιση του ατμοσφαιρικού CO2. Οι μειωμένοι πληθυσμοί μειώνουν αυτή την ικανότητα.
5. Οικονομικές Επιπτώσεις: Η εμπορική κυνηγετική φάλαινων παρείχε κάποτε οικονομικά οφέλη, αλλά η υπερκυνηγέτι την έκανε ανεξάρτητη και προκάλεσε απώλειες σε εξαρτημένες κοινότητες.
6. Τροποποίηση Θαλάσσιων Οικισμών: Μέθοδοι όπως κυνηγετική με ωθήση μπορούν να βλάψουν κοραλλιογενή ρέφ και βυθικά έδαφη.
7. Συμπεριφορικές και Κοινωνικές Επιπτώσεις: Η κυνηγετική χωρίζει κοινωνικές ομάδες, διαταράσσει την αναπαραγωγή και αυξάνει τον στρες στους επιζήσαντες φάλαινες.
8. Ηθικά Ζητήματα: Πολλοί θεωρούν την κυνηγετική συνειδητών, έξυπνων φάλαινων για εμπορικούς σκοπούς βαρβαρική και άχρηστη.
Οι ρυθμίσεις και οι απαγορεύσεις εμπορικής κυνηγετικής φάλαινων στοχεύουν στην αντιμετώπιση αυτών των ανησυχιών και στη υποστήριξη της διατήρησης και ανάκαμψης των φάλαινων.