Ναι, η θήρα και συλλογή εξακολουθεί να ασκείται σε διάφορα μέρη του κόσμου. Αν και πολλοί κοινωνίες έχουν μεταβεί σε γεωργικές ή βιομηχανοποιημένες διατροφές, τα εγχώρια κοινότητες και απομακρυσμένες περιοχές εξακολουθούν να βασίζονται στη θήρα και συλλογή για διαβίωση και πολιτισμική διατήρηση.
Παραδείγματα
1. Αμαζόνιο: Εγχώρια φυλές όπως οι Γιάνομάμι και Καγιάπο βασίζονται έντονα στη θήρα και συλλογή για τροφή, εργαλεία και στέγη.
2. Ερήμος Καλαχάρι: Οι Σαν της νότιας Αφρικής είναι διαφημισμένοι για τον θηρευτισυλλογικό βίο και τις εξειδικευμένες δεξιότητες ίχνιευσης.
3. Δάσος Μπορνέο: Οι Πενάν χρησιμοποιούν φουσκωτά σαλπίγγια και δόρατα για θήρα και διαθέτουν περίπλοκη γνώση για φαγιτά φυτά, φρούτα και βότανα.
4. Αρκτικές Περιφέρειες: Εγχώρια ομάδες όπως οι Ινούιτ και Γιούπικ θηρεύουν θαλάσσια ζώα (φώκια, φάλαινες, καρίμπου) και συλλέγουν μούρα και βότανα καλοκαίρι.
5. Νησιά Ανδαμάν και Νικομπάρ: Οι Τζαράβα εξακολουθούν να ασκούν θήρα και συλλογή ως κύριο τρόπο ζωής.
6. Αυστραλία: Ορισμένες Αβοριγινικές κοινότητες σε απομακρυσμένες περιοχές εξακολουθούν να θηρεύουν καγκουρού και εμούς και να συλλέγουν εποχιακά φυτά και φρούτα.
7. Παπούα Νέα Γουινέα: Εγχώρια φυλές σε ορεινές και απομακρυσμένες παραλιακές περιοχές βασίζονται σε θήρα, συλλογή και γεωργία αυτοαποδοτικότητας.
Αυτές οι κοινότητες αποδεικνύουν βαθιά κατανόηση βιώσιμης διαχείρισης πόρων και οικολογικής ισορροπίας, προσφέροντας πολύτιμες γνώσεις για σύγχρονες προσπάθειες διατήρησης.