Το κύριο χαρακτηριστικό του Νόμου Dawes Severalty Act του 1887 ήταν η δημιουργία ατομικών δικαιωμάτων ιδιοκτησίας για τα μέλη των φυλών των Αμερικανικών Ινδιάνων. Αυτό αντικατέστησε το παραδοσιακό σύστημα κοινοτικής ιδιοκτησίας γης με ιδιωτικές κατανομές.
Ο νόμος είχε σκοπό την αссимиλάτσιον των Αμερικανικών Ινδιάνων στην αμερικανική κοινωνία ενθαρρύνοντας την ιδιωτική ιδιοκτησία και την ατομική γεωργία. Επίσης ζητούσε τη σμίκρυνση των δεσμευμένων γαιών για να απελευθερώσει γη για λευκή καταherzogία.
Ο νόμος είχε σοβαρές αρνητικές συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας εκατομμύρια εκτάρων φυλετικής γης, της διαταραχής παραδοσιακών τρόπων ζωής και της ευρέως διαδεδομένης φτώχιας μεταξύ των κοινοτήτων των Αμερικανικών Ινδιάνων. Παρά αυτές τις βλάβες, αργότερα βοήθησε να ανοίξει τον δρόμο για τον Νόμο Ιθαγένειας Ινδιάνων του 1924.