Βασισμένοι σε παρατηρούμενες τάσεις, μπορούν να τραχθούν τα εξής συμπεράσματα για τη βιωσιμότητα αγριών αποθεμάτων:
- Αρχική σταθερότητα και μείωση: Τα αποθέματα παρέμειναν σταθερά μέχρι το 2005, μετά από το οποίο η βιομάζα άρχισε να μειώνεται λόγω αυξημένης πίεσης.
- Υπεράλειψη: Οι ρυθμοί αλιείας υπερέβησαν την φυσική ανανέωση, εξαντλώντας τα αποθέματα.
- Κατάρρευση: Ταχύ ρίψι μετά το 2010 οδήγησε στην κατάρρευση των αποθεμάτων, όπου οι πληθυσμοί δεν μπορούσαν πλέον να ανακαταστήσουν.
- Επείγουσα δράση απαραίτητη: Χρειάζονται αυστηρότεροι κανονισμοί, μειωμένα ορία και μέτρα διατήρησης για να αποτραπεί περαιτέρω απώλεια και να επιτρέψει η ανάκαμψη.
- Ισορροπία βιωσιμότητας και επιβίωσης: Πρέπει να διατηρηθούν υγιή αποθέματα παράλληλα με τις οικονομικές ανάγκες των αλιευτικών κοινοτήτων.