Οι φάλαινες και οι μπαμπαρώνες μοιράζονται μια συναρπαστική συμβιοτική σχέση. Οι μπαμπαρώνες ωφελούνται προσκολλώντας στο δέρμα μιας φάλαινας, χρησιμοποιώντας την κίνηση της φάλαινας για να ταξιδέψουν σε τεράστιες ωκεανικές αποστάσεις και να διασκορπίσουν τις λάρβες τους σε μεγάλες αποστάσεις. Σε αυτό το νόημα, οι φάλαινες λειτουργούν σαν κινούμενα σπίτια για τις μπαμπαρώνες.
Η χοντρή, υφή πλέγμα επιφάνεια του δέρματος μιας φάλαινας δίνει στις μπαμπαρώνες ένα ασφαλές σημείο να κρατηθούν. Καθώς η φάλαινα κολυμπά, φέρνει μικροσκοπικούς οργανισμούς στη vecinity των μπαμπαρόνων, παρέχοντάς τους φαγητό. Τα κύματα που παράγονται από την ισχυρή κίνηση της φάλαινας βοηθούν επίσης στην κυκλοφορία της θαλάσσιας νερού, υποστηρίζοντας την αναπνοή και τη διατροφή των μπαμπαρόνων.
Για τη φάλαινα, η επίδραση είναι συνήθως ελάχιστη. Οι μπαμπαρώνες συνήθως δεν προκαλούν σημαντική ζημία ή μειονέκτημα, αν και βαριές μολύνσεις μπορούν να δημιουργήσουν ελαφριά αντίσταση ή ερεθισμό από حين σε حين.