Οι νυχτερίδες είναι νυχτερινά ζώα, δηλαδή είναι πιο ενεργητικές μετά το σκοτάδι. Αν και λίγες espècies μπορεί να παρατηρηθούν σε αυγή ή λυκόφως, οι περισσότερες προτιμούν να μένουν εδαφικές τις πρωινές και βραδινές ώρες. Διάφοροι βασικοί παράγοντες εξηγούν αυτή τη συμπεριφορά.
Χαμηλά επίπεδα φωτός
Οι περισσότερες espècies νυχτερίδων έχουν σχετικά κακή όραση και εξαρτώνται βαριά από την ηχολοκατισμό για να πλοηγούνται και να εντοπίζουν θήραμα. Κατά τις συνθήκες χαμηλού φωτός του πρώιμου πρωινού και του βραδινού, η οπτική κυνήγι γίνεται πιο δύσκολη, καθιστώντας αυτές τις ώρες λιγότερο ευνοϊκές για την πτήση.
Αποφυγή χτυπητών
Πολλοί από τους φυσικούς εχθρούς των νυχτερίδων, όπως τα ρAPANTEWVES και τα φίδια, είναι ενεργοί το πρωί και το βράδυ. Περιορίζοντας την δραστηριότητά τους στα πιο σκοτεινά μέρη της νύχτας, οι νυχτερίδες μειώνουν τις πιθανότητες να πιαστούν.
Αγωνισμός για τρόφιμο
Στην αυγή και το λυκόφως, πολλοί άλλοι οργανισμοί όπως πουλιά και έντομα είναι επίσης ενεργοί και διαγωνίζονται για τις ίδιες πηγές τροφής. Οι νυχτερίδες συχνά βρίσκουν ευκολότερο να θηραματεύονται όταν ο agonists είναι χαμηλότερος.
Θερμοκρασιακή ρύθμιση
Επειδή οι νυχτερίδες είναι ζεστοαίμα, πρέπει να διατηρούν σταθερή τη θερμοκρασία του σώματός τους. Ο πιο κρύος αέρας του πρωινού και του βραδινού μπορεί να προκαλέσει γρήγορη απώλεια θερμότητας κατά την πτήση, γι' αυτό οι νυχτερίδες περιμένουν συνήθως για θερμότερες νυχτερινές συνθήκες πριν πετάνε.