Η ανθεκτικότητα στο DDT στους κουνουπίδια μπορεί να εξελιχθεί μέσω διαφόρων μηχανισμών:
Γενετικές μεταλλάξεις: Οι μεταλλάξεις σημείου μπορούν να αλλάξουν πρωτεΐνες που συμμετέχουν στη δέσμευση ή μεταβολή του DDT· η διπλασιασμὸς γονιδίων μπορεί να αυξήσει την παραγωγή αποτοξινωτικών πρωτεϊνών.
Αυξημένη μεταβολική αποτοξίνωση: Η ενισχυμένη ενζυμική δραστηριότητα, όπως η γλουταθιόνη-S-τρανσφεραση και το τοχρωμάτινο P450, βοηθάει στην πιο αποδοτική διάσπαση του DDT.
Μειωμένη ευαισθησία στο στόχωμα: Μεταλλάξεις σε στόχους πρωτεΐνες μειώνουν τη δέσμευση DDT, καθιστώντας το insekticida λιγότερο αποτελεσματικό.
Συμπεριφορικές προσαρμογές: Τα κουνουπίδια μπορεί να αποφεύγουν επεξεργασμένες επιφάνειες ή να αλλάζουν τα μοτίβα τρέψιμου για να μειώσουν την έκθεση.
Η συνεχή χρήση DDT επιλέγει ανθεκτικά άτομα, μειώνοντας την αποτελεσματικότητα του insekticida με την πάροδο του χρόνου.