Οι πετρίτες φάλκονες ήταν κάποτε αφθονίες και ευρέως διαδεδομένοι, αλλά οι πληθυσμοί τους μειώθηκαν απότομα κατά τον 20ο αιώνα λόγω διαφόρων παραγόντων:
- Χρήση φυτοφαρμάκων: Η ευρεία χρήση DDT προκάλεσε λεπτυνέgging του κελύφους αυγών και αναπαραγωγική αποτυχία, καταστρέφοντας πληθυσμούς πετριτών φάλκων και άλλων ραπτορικών.
- Απώλεια και Αλλοίωση Οικισμού: Η καταστροφή και τροποποίηση περιοχών φωλιάσματος και θήρας συνέβαλε στη μείωσή τους.
- Θήρα και Διωγμός: Οι πετρίτες φάλκονες θηρεύονταν για αθλητισμό και διώκονταν ως απειλές για πουλιά θήρας.
- Αστικοποίηση: Η επέκταση αστικών περιοχών μείωσε τους ανοιχτούς χώρους στα οποία βασίζονται για θήρα και φωλιάσμα.
Στην Βόρεια Αμερική, ο πετρίτης φάλκων κατατάχθηκε ως απειλούμενος υπό τον Νόμο για τα Απειλούμενα Είδη το 1970. Χάρη στις προσπάθειες διατήρησης, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης του DDT και της δημιουργίας προστατευόμενων περιοχών, οι πληθυσμοί ανήλθαν και το είδος απελευθερώθηκε από τη λίστα το 1999.
Παρόλο αυτή την πρόοδο, οι πετρίτες φάλκονες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν απειλές από συνεχόμενη απώλεια οικισμού, φυτοφάρμακα και άλλα ρύπαινά μέταλλα, και κλιματική αλλαγή. Η συνεχής διατήρηση είναι ουσιώδης για τη μακροπρόθεσμη επιβίωσή τους.