Εισαγωγή
Στο θαλάσσιο αкваριουμ, η αλατότητα είναι ζωή. Τα ψάρια στη φύση απολαμβάνουν εξαιρετικά σταθερό αλάτι. Σε καταivité δεν ανοχούν απόκλιση. Πρέπει να πάρετε βήματα για σταθερότητα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι μέτρησης.
Ιδανικά επίπεδα
Το νερό πρέπει να μιμείται την αλατότητα ωκεανού: 35 ppm αλάτι. Στις τροπικές θερμοκρασίες (πλεονάζουν τα ψάρια) → SG 1.025. Το SG είναι έμμεση μέτρηση αλατότητας. Μονάδα χωρίς μονάδα (σύνδεση με καθαρό νερό). Ο ωκεανός 1.025, ψάρια/ασπαράγια ζουν 1.022-1.025.
Διαθραστήρας (Refractometer)
Μετράει γωνία κάμψης φωτός — αλλάζει με αλατότητα. Ακριβής και ακριβής. Ακριβός εξοπλισμός, θέλει εξάσκηση. Δίνει ανάγνωση σε ppm.
Υδρόμετρο (Hydrometer)
Φθηνότερο, λιγότερο ακριβές. Αρκετά για χόμπι. Δύο τύποι: παλιός πλωτήρας και νέος πλωτήρας με βραχίονα. Ο παλιός μοιάζει με θερμόμετρο γυαλιού. Πλωτίζει ορθίος. Βασισμένο στην πυκνότητα, πλωτίζει ψηλά/χαμηλά. Ο νέος: πλαστικό δοχείο με δείκτη. Ευκολοδιάβαστο, σκληρό να σπάσει. και στα δύο: αποφύγετε φυσαλίδες που αλλοιώνουν.
Διόρθωση αλατότητας
Βήματα: 1) Πάντα φτιάξτε αλάτι με salt mix και RO νερό. Salt mix = συνθετικό μίγμα αλατιών/μέταλλων. RO νερό = αντίστροφη όσμωση (αφαιρεί σχεδόν όλα τα μέταλλα). Το νερό βρύσης έχει χλώριο, βαρέα μέταλλα, διαλυμένα μέταλλα — αβλαβή για ανθρώπους, κίνδυνος για θαλάσσια ζωή. 2) Αντικαταστήστε vaporized νερό με RO νερό ΜΟΝΟ (χωρίς salt mix). Το αλάτι δεν εξατμίζεται, δεν χρειάζεται αντικατάσταση.