Ακολουθούν μερικές κοινές προσαρμογές για θηλαστικά υδατικά περιβάλλοντα:
- Ρευστό σχήμα σώματος: Μειώνει την αντίσταση και κάνει το κολύμπι πιο αποτελεσματικό. Σκεφτείτε δελφίνες, φώκια και φάλαινες.
- Πτερύγια ή παλαμιδωτά πόδια: Λειτουργούν ως κουπελλάδες για ώθηση μέσα στο νερό.
- Παγιά στρώμα βλαστάρων ή γούνας: Παρέχει μόνωση εναντίον ψυχρών υδάτων.
- Ρινάρια στην κορυφή της κεφαλής: Επιτρέπει στο ζώο να αναπνέει διατηρώντας το μεγαλύτερο μέρος του σώματός του υποβρυχιοποιημένο.
- Ικανότητα κράτησης αναπνοής για εκτεταμένες περιόδους: Απαραίτητη για βυθισμό και αναζήτηση τροφής σε βαθύ νερό.
- Τροποποιημένα πνεύμονες: Ορισμένα υδατικά θηλαστικά έχουν πνεύμονες που μπορούν να καταρραχθούν για να ελαχιστοποιήσουν την πλωτικότητα.
- Αδένες αλάτι: Βοηθούν στην εκκρίση περιττού αλάτι που καταποτιέται από τη θάλασσα.
- Πτερύγια ή ουρές: Ισχυρές ουρές που χρησιμοποιούνται για ώθηση σε ορισμένα υδατικά θηλαστικά.
Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα, και οι συγκεκριμένες προσαρμογές θα ποικίλλουν ανάλογα με το είδος και το συγκεκριμένο περιβάλλον που κατοικεί.