Εξωτερικά Χαρακτηριστικά Άλογου:
Κεφάλι:
Αυτιά: Μακρά, κινητά αυτιά που χρησιμοποιούνται για ακοή και επικοινωνία.
Μάτια: Μεγάλα, εξέχοντα μάτια που βρίσκονται στα πλευρά του κεφαλιού, παρέχοντας ευρύ πεδίο όρασης.
Ρινάρι: Η περιοχή γύρω από τη μύτη και το στόμα, που περιέχει ρινάρια, χείλη και στόμα.
Ρινάρια: Μεγάλα και φυσημένα, επιτρέποντας αποδοτική αναπνοή.
Μετώπο: Η περιοχή μεταξύ των ματιών και της κορυφής του κεφαλιού.
Μαγιά: Μακρά, ροής επένδυση τριχών που αναπτύσσεται langs την κορυφή του λαιμού.
Σώμα:
Λαιμός: Μακρός και ευέλικτος, συνδέει το κεφάλι με το σώμα.
Ώμος: Το σημείο όπου ο λαιμός συναντά το σώμα.
Στήθος: Η περιοχή μεταξύ των μπροστινών ποδιών.
Πλάτη: Το ανώτερο μέρος του σώματος μεταξύ του ώμου και της ρούμπας.
Νωτιαία: Η περιοχή μεταξύ της πλάτης και της ρούμπας.
Ρούμπα: Τα οπισθία, συμπεριλαμβανομένων γονάτων και νάτης.
Ουρά: Μακρά, δασύ επένδυση που αναπτύσσεται από την ρούμπα.
Πλευρά: Η περιοχή μεταξύ των πλευρών και των οπισθίων.
Πόδια:
Μπροστινά Πόδια:
Ώμος: Συνδέει το πόδι με το σώμα.
Προβραχιόνας: Το μακρό οστό κάτω από τον ώμο.
Γόνατο: Η άρθρωση μεταξύ του προβραχίονα και του κανονικού οστού.
Κανονικό οστό: Το μακρό, λεπτό οστό κάτω από το γόνατο.
Μετάκαρπος: Η άρθρωση μεταξύ του κανονικού οστού και του παστέρνα.
Παστέρνας: Το μικρό οστό μεταξύ του μετακάρπου και του νύχιου.
Νύχι: Το σκληρό, κερατειδές καλύμμα που προστατεύει το πόδι.
Οπισθία Πόδια:
Γόνατο: Συνδέει το πόδι με το σώμα.
Ύψος: Το μεγάλο μυϊκό μάζα μεταξύ του γόνατος και του γονάτου.
Γονάτο: Η άρθρωση μεταξύ του ύψους και του κάτω ποδιού.
Γάσκιν: Η περιοχή μεταξύ του γονάτου και του καμπατιού.
Καμπάτι: Η άρθρωση μεταξύ του γάσκιν και του κανονικού οστού.
Άλλα:
Μπουφάν: Οι τρίχες που καλύπτουν το σώμα του αλόγου.
Χρώμα: Τα άλογα έρχονται σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων και μοτίβων.
Σημάδια: Μοναδικά μοτίβα χρώματος που χρησιμοποιούνται για την ταυτοποίηση ατομικών αλόγων.
Νύχια: Σκληρά, κερατειδές καλύμματα που προστατεύουν τα πόδια.
Αυτή είναι απλώς μια σύντομη επισκόπηση των εξωτερικών χαρακτηριστικών ενός αλόγου. Υπάρχουν πολλές άλλες λεπτομέρειες που μπορούν να παρατηρηθούν, ανάλογα με τον σκοπό της εξέτασης. Για παράδειγμα, ένας κτηνίατρος μπορεί να ψάξει για σημάδια ασθένειας ή τραυματισμού, ενώ ένας αναγεννητής μπορεί να ενδιαφέρεται περισσότερο για την μορφολογία του ζώου.