Τα φουρίτ είναι μικρά, καρ nivφαγά θηλαστικά συγγενικά με νυφίτσες, μίνκ και βιδρές. Αν και εγχώρια στην Ευρώπη, Ασία και Αφρική, έχουν εισαχθεί παγκοσμίως ως κατοικίδια και θηρευτικά ζώα.
Στη φύση και σε οικιακά περιβάλλοντα, τα φουρίτ είναι συνήθως μονάχικα. Μπορούν να συγκεντρώνονται από vreme σε μικρές ομάδες που ονομάζονται «συγκοινωνίες» για ύπνο ή φαγητό, αλλά γενικά προτιμούν να είναι μόνα τους.
Όταν κυνηγούν, τα φουρίτ βασιζονται σε μεγάλο βαθμό στην οξεία τους όσφρηση και ακοή. Συχνά σκάβουν σε φραγμούς για να πιάσουν ροδέντια όπως ποντίκια, ποντίκια και κουνέλια, και είναι αρκετά γυμναστικά για να καταδιώξουν πουλιά και άλλα μικρά ζώα στα δέντρα. Μόλις πιάσουν θήραμα, δίνουν ένα γρήγορο δάγκωμα στο λαιμό και σέρβουν το φαγητό πίσω στο φραγμό τους.
Σε ορισμένες περιοχές, ιδίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα φουρίτ χρησιμοποιούνται σε ταϊνίες για να κυνηγούν κουνέλια. Μια ομάδα φουρίτ απελευθερώνεται σε ένα φραγμό κουνελιών για να τις βγάλουν έξω, όπου κυνηγοί περιμένουν να τις πιάσουν. Αυτή η πρακτική παραμένει αμφιλεγόμενη και θεωρείται βίαιη από κάποιους, αν και είναι ακόμα νόμιμη σε ορισμένες περιοχές και θεωρείται αποτελεσματική μέθοδος ελέγχου πληθυσμού κουνελιών.