Η μετάβαση από το νερό στην ξηρά απείταν αρκετές βασικές προσαρμογές:
- Ισχυρά άκρα: Πόδια ή φτερά αντικατέστησαν πτερύγια για στήριξη και κίνηση στην ξηρά.
- Πνεύμονες και αναπνοή: Οι πνεύμονες εξελίχθηκαν για εξαγωγή οξυγόνου από αέρα, συχνά με ρινάρια για εισαγωγή.
- Προσαρμογές δέρματος: Σκληρό, υδρο repousante δέρμα, φολίδια, φτερά ή τρίχες μειώνουν την απώλεια νερού και προστατεύουν από UV ακτινοβολία.
- Αναπαραγωγικές προσαρμογές: Εσωτερική γονίμωση και αυγά με κέλυφος απέτρεψαν την ξήρανση των απογόνων.
- Αγγειακό και αναπνευστικό σύστημα: Πιο αποδοτικά συστήματα υποστήριξαν υψηλότερες μεταβολικές απαιτήσεις στην ξηρά.
- Αισθητικές προσαρμογές: Μάτια για όραση στον αέρα, τυμπάνια για αέριους ήχους και αναπτυγμένη μυρωδιά βοήθησαν τα ζώα να πλοηγηθούν στην ξηρά.
- Συμπεριφορικές προσαρμογές: Χειμωνιάστικο, αισθητιάστικο και εδαφικότητα βοήθησαν τα ζώα να επιβιώσουν εποχιακές προκλήσεις.
Αυτές οι προσαρμογές εξελίχθηκαν ανεξάρτητα σε πολλαπλές φυλετικές γραμμές κατά τη μετάβαση στην χερσαία ζωή.