Η κοινωνική δομή των χοίρων
Οι χοίροι ζουν συνήθως σε ομοφυλές ομάδες από 20 ή περισσότερα μέλη. Οι ενηλικωμένοι αρσενικοί ζουν μοναχικά και ενσωματώνονται στις ομάδες των θηλυκών (σούνδερς) μόνο στη περιόδο της αναπαραγωγής. Δεν συμβιώνουν κοντά με άλλες ειδικές ζώα, με λίγες εξαιρέσεις όπως το ευρωπαϊκό κοκκινονωτάρο πουλί (ρομπίν) και η κissa.
Συμβιωτικές σχέσεις με πτηνά
Ευρωπαϊκό Κοκκινονωτάρο Πούλι (Robin)
Οι χοίροι αγαπούν να αναζητούν τροφή ρίζοντας το έδαφος με τη μύτη τους. Καθώς ανακαλύπτουν ρίζες, μανιτάρια, σκώληκες και έντομα, τα ρομπίν ακολουθούν τους χοίρους για να πιάσουν τα έντομα που ξεφεύγουν.
Κίσσα (Magpie)
Η κίσσα ωφελείται από την παρουσία των χοίρων καθίζοντας στην πλάτη τους και αφαιρώντας με προσοχή κ Držακίες και άλλους παράσιτα από τις σκληρές τρίχες. Οι χοίροι απολαμβάνουν αυτήν την "θεραπεία" και καλωσορίζουν την παρουσία του πουλιού.
Ενδοπαράσιτα (Εσωτερικά Παράσιτα)
Οι χοίροι φιλοξενούν διάφορα εσωτερικά παράσιτα που δεν επηρεάζουν σημαντικά την υγεία τους. Οι λωρίδες (Taenia solium) και οι τριχουρίδες (Trichuris spp) χρησιμοποιούν τους χοίρους ως ενδιάμεσους ξενώνες για να φτάσουν στους πρωτεύοντες ξενώνες, όπως οι άνθρωποι. Οι χοίροι δεν εμφανίζουν συμπτώματα και παραμένουν απρόσκοπτοι.
Εκτοπαράσιτα (Εξωτερικά Παράσιτα)
Οι χοίροι φιλοξενούν επίσης ψείρες (Haematopinus suis) και κτενίδες (Ixodes ricinus) που ζουν στο δέρμα τους και τρέφονται με το αίμα τους. Οι χοίροι συνήθως λουρίζουν στη βουρλή για να τους απομακρυνθούν και καλωσορίζουν την βοήθεια πουλιών όπως η κίσσα για την εξάλειψη τους.