Η σωτηρία του απειλούμενου λευκού τίγρη είναι πολύπλοκη. Κύριες στρατηγικές περιλαμβάνουν:
Προστασία οικισμού: Διατήρηση δασών στην Ινδία και δημιουργία θηλυκοδομικών διαδρόμων για σύνδεση αποσπασμένων περιοχών.
Έλεγχος λώστευσης: Επιβολή αντι-λώστευτικών νόμων, συμμετοχή κοινοτήτων, και χρήση τεχνολογίας παρακολούθησης.
Γενετική διαχείριση: Προσεκτικά διαχειριζόμενα προγράμματα αναπαραγωγής και γενετική ανάλυση μπορούν να αντιμετωπίσουν ανησυχίες για εγγενή αναπαραγωγή.
Εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση: Προώθηση υπεύθυνου τουρισμού και δημόσιας υποστήριξης για διατήρηση.
Έρευνα: Μελέτη οικολογίας τίγρη και παρακολούθηση πληθυσμών.
Σημαντική σημείωση: Οι λευκοί τίγρεις δεν είναι ξεχωριστό είδος αλλά χρωματική ποικιλμία του βεγγαλικού τίγρη. Η διατήρηση πρέπει να εστιάζει στον βεγγαλικό τίγρη ως ολόκληρο.