Δεν υπάρχει άμεση απόδειξη αποδεικνύουσα αν οι τίγρεις σαμπεριέ φοβούνταν το νερό, αλλά είναι απίθανο να το αποφεύγουν ενεργά.
Λόγοι που πιθανώς δεν φοβούνταν:
- Ιππική συμπεριφορά: Ως κορυφαίοι хищυτές, κυνηγούσαν μεγάλα θήραμα και πιθανώς χρειαζόταν να προσαρμοστούν σε διάφορα περιβάλλοντα.
- Αποδείξεις οστών: Τα οστά έχουν βρεθεί κοντά σε πηγές νερού, υποδηλώνοντας ότι κατοικούσαν τέτοιες περιοχές.
- Σύγχρονοι συγγενείς: Μεγάλα γάτα όπως λέοντες και τίγρεις κολυμπούν και κυνηγάν στο νερό, οπότε οι τίγρεις σαμπεριέ μπορεί να είχαν παρόμοιες ικανότητες.
Σημαντικές παρατηρήσεις:
- Φυσικές προσαρμογές: Τα τεράστια canine τους δόντια μπορεί να έχουν κάνει το κολύμπι πιο δύσκολο.
- Παραλλαγές βιωτόπου: Διαφορετικά είδη και περιβάλλοντα σήμαιναν ότι ορισμένα άτομα μπορεί να ήταν πιο άνετα κοντά στο νερό από άλλα.
Συμπέρασμα: Αν και δεν μπορούμε να πούμε בוודאות, οι τίγρεις σαμπεριέ πιθανώς δεν ήταν καταφυτικά αποστροφικά στο νερό και πιθανώς κολούσαν ή κυνηγούσαν σε αυτό όταν ήταν απαραίτητο.