Τα αναπνευστικά όργανα στα ζώα μοιράζονται διάφορα κοινά χαρακτηριστικά:
- Ανταλλαγή αερίων: Η πρωτεύουσα λειτουργία είναι η λήψη οξυγόνου από το περιβάλλον και η απελευθέρωση διοξειδίου του άνθρακα.
- Υγρό επιφάνεια: Η αναπνευστική επιφάνεια διατηρείται υγρή για να επιτρέψει την αποδοτική διάχυση αερίων, συχνά μέσω μύξας ή εκκρίσεων.
- Μεγάλη επιφάνεια: Τα αναπνευστικά όργανα έχουν εκτεταμένη επιφάνεια για να μεγιστοποιήσουν την επαφή με το περιβάλλον.
- Αίμα снаβδευση: Εκτεταμένο δίκτυο αγγείων μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα και μεταφέρει διοξείδιο του άνθρακα μακριά.
- Αερισμός: Πολλά ζώα χρησιμοποιούν πνεύμονες, βράγχιες ή σπιράκλες για να κινούν αέρα ή νερό πάνω στην αναπνευστική επιφάνεια.
- Κυτταρικές δομές: Εξειδικευμένα κύτταρα, όπως τα επιθηλιακά κύτταρα που φουσκώνουν τις ανθρακίες των πνευμόνων, διευκολύνουν την κίνηση οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα.
- Ρύθμιση: Το αναπνευστικό σύστημα ρυθμίζει τον ρυθμό και το βάθος της αναπνοής σε απόκριση στα επίπεδα οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα, τη δραστηριότητα και άλλους φυσιολογικούς παράγοντες.
Αυτά τα χαρακτηριστικά επιτρέπουν στα ζώα να εξάγουν οξυγόνο από το περιβάλλον και να απελευθερώνουν διοξείδιο του άνθρακα ως απόβλητο προϊόν της κυτταρικής αναπνοής.