Η ασκίτης στους σκύλους είναι σύμπτωμα που δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται. Συχνά υποδεικνύει οργάνική διαταραχή ή σοβαρή ανωμαλία. Το επίπεδο μπορεί να είναι ασημαντό ή εμφανές. Οποιοσδήποτε σκύλος με ασκίτη πρέπει να εξεταστεί άμεσα από κτηνίατρο.
Ορισμός
- Ανομαλή συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή κοιλότητα.
- Πηγή: αιμαγγεία, εσωτερικά όργανα, όγκοι κοιλίας, λεμφαδένες.
- Μεγάλη ποσότητα → αύξηση περιφέρειας κοιλίας, πίεση στο διαφραγμα → δύσπνοια.
- Η ασκίτης ομαλό δεν δημιουργεί προβλήματα, η υποκείμενη αιτία ναι.
Αίτια
- Τραυματισμός: ρήξη σπλήνα, κύστης, χολής.
- Αιμορραγικοί όγκοι (π.χ. αιμανγιοσαρκώμα).
- Καρδιακή ανεπάρκεια: αδυναμία καρδιάς → πίεση φλεβών → ρήξη → διαρροή.
- Περιτονίτιδα, διαταραχές πήξης, ρήξη αιμαγγείου, ηπατική νόσος.
Συμπτώματα
- Δύσπνοια (πίεση διαφράγματος).
- Βήχας (συμπτώμα καρδιαγγειακής νόσου).
- Διάρροια/έμετός (περιστασιακά).
- Ασθένεια, χλωμές ένδους (αιμορραγία).
- Διαστειραμένη κοιλία (χαρακτηριστικό).
- Περκούσιον κοιλίας: ωχρός ήχος.
Θεραπεία
- Εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία.
- Δύσπνοια: αβδομοκεντομέση (απομάκρυνση υγρού με βελόνα).
- Διαυρητικά για αφαίρεση υγρών.
- Τραυματισμός, αιμορραγία, λοίμωξεις, όγκοι: ειδική θεραπεία.
- Υποστηρικτική φροντίδα.
Σημαντικές Σκέψεις
- Η ασκίτης δεν είναι πρωτοπαθής κατάσταση, αλλά συνέπεια άλλης νόσου.
- Πρέπει να θεραπευθεί η αιτία, όχι μόνο το σύμπτωμα.
- Πρόγνωση: εξαρτάται από σοβαρότητα αιτίας, γενική κατάσταση, χρόνο έναρξης θεραπείας.