Ανατομία
Το αυτί του σκύλου χωρίζεται σε εξωτερικό, μέσο και εσωτερικό. Το εξωτερικό περιλαμβάνει το ορατό αυτί (αύτι) που κατευθύνει τον ήχο στον ακουστικό σωλήνα. Ο σωλήνας τελειώνει στην κοχλία του μέσου αυτιού και συνδέεται με το λάρυγγα μέσω της ευσταχίου σωλήνα. Στο εσωτερικό αυτί, ένα οστώδες δίκτυο γεμάτο ышμα καναλιών βοηθά την ισορροπία, ενώ η κοχλιακοίλη μετατρέπει τις δονησεις σε νευρικά σημάλματα.
Λειτουργία Ακοής
Οι ηχητικές κ entrer εις τον εξωτερικό ακουστικό σωλήνα και προκαλούν δονησεις στην κοχλία. Αυτές ταξιδεύουν στο μέσο αυτί και κρούουν τα οστά μαλλεύς, ιγκούς, στέψης, που ενισχύουν τον ήχο. Όταν ο στέψης δονηθεί, ο ήχος κατευθύνεται στην κοχλιακοίλη του εσωτερικού αυτιού, η οποία μετατρέπει τις δονησεις σε νευρικά σημάλματα που πηγαίνουν στον εγκέφαλο.
Αυτί και Ισορροπία
Όταν ο σκύλος γυρίζει το κεφάλι, τα ышμα μετατοπίζονται στους κανάλια του εσωτερικού αυτιού. Ο εγκέφαλος εντοπίζει την κίνηση και προσδιορίζει την έκταση. Σημάλματα από άλλα μέρη του εσωτερικού αυτιού απαντούν στην βαρύτητα και επιτρέπουν την ισορροπία.
Ανάπτυξη Ακοής
Όλα τα κουτάβια γεννιούνται άκουστα - οι ακουστικοί σωλήνες είναι κλειστοί έως ~10 ημέρες. Στις 3 εβδομάδες ανοίγουν πλήρως και ακούγουν τα περισσότερα ήχη. Πλήρης ακοή στις ~21 ημέρες. Πριν από αυτό, δύσκολη η διαγνωση ανωτιάς.
Αιτίες Ανωτιάς
- Γενετική ή δομική από γέννηση
- Υπερβολικό κερί -> προσωρινή ανωτιά (ειδικά ράτσες με στενούς σωλήνες, π.χ. πούδλ)
- Πολύ τρίχα γύρω από το αυτί -> αποκλεισμός σωλήνα
- Ξένο σώμα (παιχνίδι, βαγιά) -> μείωση ακοής
- Γηρασμός, κακή αντίδραση φαρμάκου, τραυματισμός, σοβαρές λοίμωξεις -> μόνιμη βλάβη
Ράτσες με Υψηλό Ρίσκο
Σύμφωνα με ASPCA: νταλματιανός (πιο συχνή κληρονομική ανωτιά). Επίσης: μπεάγκελ, μπολ τεριέ, αγγλικός μπουλντόκ, αγγλικός σεττερ. Ράτσες με merle χρωματισμό (αυστραλιανός ποιμένος, ραφ κόλι, σέτλαντ ναίτι, αρλεκίνο γρέιτ ντεϊν) έχουν υψηλότερο ρίσκο. Οι άκουστοι σκύλοι μπορούν να εκπαιδευτεί να ανταποκρίνονται σε χειρονομίες.