Εισαγωγή
Η στερίλιση προτείνεται έντονα από κτηνίατρους (συνήθως <6 μηνών). Υπάρχουν πλεονεκτήματα (αποφυγή ανεπιθύμητων γονών, μείωση ογκών, καρκίνου προστάτη), αλλά υπάρχουν και μειονεκτήματα, μερικά συνδεδεμένα με το χρονικό σημείο της στερίλισης.
Κύρια μειονεκτήματα
1. Μείωση ορμής εργασίας (Working Drive)
Σκύλοι προστασίας/αστυνομίας/Σchutzhund: η στερίλιση μειώνει την ορμή εκπαίδευσης και εργασίας. Πολλοί εκπαιδευτές (π.χ. Ed Frawley) αποφεύγουν τη στερίλιση εκτός ιατρικού λόγου.
2. Παχυσαρκία
Στεριλισμένοι αρσενικοί έχουν μεγαλύτερη συχνότητα παχυσαρκίας. Συνδεδεμένο με αυξημένη όρεξη, όχι μεταβολική αλλαγή.
3. Αλλεργίες και Nebenwirkungen εμβολίων
27% περισσότερες ανεπιθύμητες αντιδράσεις εμβολίων και αλλεργίες σε στεριλισμένους αρσενικούς. Θεωρία: τα σεξουαλικά ορμόνια δεν συμμετέχουν στην ολική ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος αν η στερίλιση γίνει πριν την ωριμότητα.
4. Καρκίνος (Οστεοσαρκωμα)
- Η στερίλιση μειώνει ρίσκο καρκίνου προστάτης.
- Αλλά στερίλιση <1 έτους διπλασιάζει ρίσκο οστεοσαρκώματος (καρκίνου οστών).
- Μεγάλες φυλές στεριλισμένες <1 έτους: υψηλότερο ρίσκο.
5. آرθρικά προβλήματα
- Στερίλιση <6 μηνών: διπλάσιο ρίσκο δυσπλασίας γόνατος και ρήξης κρανιαίας κρουσταλέας συνδέσμου (CCL).
- Ισχύει για άρρενες και θηλυκές.
Συμπέρασμα
Η απόφαση στερίλισης πρέπει να είναι εξατομικευμένη: φυλής, μέγεθος, σκοπός (εργασία/συνεργασία), ιατρικό ιστορικό. Συζητήστε με κτηνίατρο για βέλτιστο χρόνο (συχνά 12-18 μήνες για μεγάλες φυλές).