Η επιλεκτική αναπαραγωγή μπορεί να μεταφέρει διάφορα πιθανά κόστη:
- Μειωμένη γενετική ποικιλότητα: Στενά αλληλεπικαλυπτόμενα pools αναπαραγωγής χαμηλώνουν την ποικιλότητα, αυξάνοντας την ευπάθεια σε ασθένειες και περιβαλλοντικές αλλαγές.
- Ενδογονία και προβλήματα υγείας: Η αναπαραγωγή κοντινών συγγενών αυξάνει τους κινδύνους γενετικών διαταραχών.
- Απώλεια άλλων χαρακτηριστικών: Η εστίαση σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά μπορεί να προκαλέσει υποβάθμιση άλλων πολύτιμων ιδιοτήτων όπως η ανοσία σε ασθένειες.
- Ηθικά ζητήματα: Πρακτικές όπως η επιλογή ή η γενετική τροποποίηση μπορεί να υπονομεύσουν την ευημερία ζώων.
- Περιορισμένη προσαρμοστικότητα: Ζώα προσαρμοσμένα σε συγκεκριμένες συνθήκες μπορεί να δυσκολευτούν σε αλλιοδομικά περιβάλλοντα.
- Απώλεια παραδοσιακής γνώσης και βιοποικιλότητας: Η βιομηχανική αναπαραγωγή μπορεί να υπονομεύσει τοπικές φυλές και ποικιλία καλλιεργειών.
- Οικονομικά κόστη: Τα προγράμματα αναπαραγωγής απαιτούν σημαντικές επενδύσεις σε υποδομή, τεχνολογία και εξειδίκευση.
Τα κόστη ποικίλλουν ανά οργανισμό, εμβέλεια και την ηθική και επιστήμη που εφαρμόζεται.