Τα πουλιά ξεπερνούν τη βαρύτητα μέσω εξειδικευμένων φυσικών προσαρμογών και μηχανικής πτήσης:
Αεροδυναμική: Τα φτερά τους είναι ροακιοποιημένα με μεγάλη επιφάνεια για να παράγουν άρση. Τα φτερά είναι ελαφρά και ελαστικά, και το αερόσκαφος σχήμα του φτερού δημιουργει διαφορά πίεσης που παράγει άρση καθώς ο αέρας ρέει πάνω του.
Μυς Πτήσης: Ισχυροί μυς συνδεδεμένοι στα φτερά παρέχουν την δύναμη που χρειάζεται για φτερωτό και ώθηση.
Οστέα: Τα περισσότερα πουλιά έχουν κοίλα οστέα που είναι δυνατά αλλά ελαφρά, μειώνοντας το συνολικό βάρος.
Φτερά και Αντίσταση: Τα φτερά ροακιοποιούν το σώμα και μειώνουν την αέρινη αντίσταση. Τα φτερά ουράς λειτουργούν ως τιμόνια για σταθερότητα και έλεγχο.
Φτερωτό και Σαρώσεις: Τα πουλιά εναλλάσσουν φτερωτό για απόκτηση ύψους και σαρώσεις ή πτήση σε αέριες ρεύματα για εξοικονόμηση ενέργειας.
Ανωμαλές Αέριες Ρεύματα: Χρησιμοποιούν θερμικές και καθολικές αέριες ρεύματα για να κερδίσουν ύψος χωρίς συνεχή φτερωτό.
Μαζί, αυτές οι προσαρμογές επιτρέπουν στα πουλιά να ανεβαίνουν πάνω από την έλξη της βαρύτητας.