Ένα φτερό παράγει υψώση μέσω του σχήματός του και του τρόπου που κινείται μέσα στον αέρα. Βασισμένο στην αρχή του Μπερνούλι, ο ταχύτερος αέρας ασκεί χαμηλότερη πίεση.
Το αεροειδές σχήμα του φτερού – καμπυλό στην ανώτατη επιφάνεια και πιο επίπεδο στην κάτω – προκαλεί τον αέρα να κινείται ταχύτερα πάνω από την ανώτατη επιφάνεια από την κάτω. Αυτό δημιουργεί χαμηλότερη πίεση πάνω από το φτερό και υψηλότερη πίεση κάτω, παράγοντας μια αναtrica δύναμη που λέγεται υψώση.
Η γωνία επίθεσης επηρεάζει επίσης την υψώση. Η αύξησή της γενικά αυξάνει την υψώση έως ένα σημείο, πέρα από το οποίο ηrendered ροή αέρα προκαλεί απώλεια υψώσης. Χαρακτηριστικά όπως φλάπες και ελικόνια επιτρέπουν στους πιλότους να ρυθμίζουν την υψώση και την ευελιξία.
Συνοπτικά, η διαφορά πίεσης μεταξύ της ανώτατης και της κάτω επιφάνειας του φτερού δημιουργεί την αναtrica δύναμη που επιτρέπει την πτήση.